Azytromycyna w dawce pojedynczej do leczenia cholery u dorosłych czesc 4

cholerye między grupami leczonymi i przetestował istotność różnic w czasie trwania za pomocą testu log-rank. Wszystkie testy istotności były dwustronne. Aby określić czynniki, które były niezależnie związane z klinicznym sukcesem lub niepowodzeniem terapii, przeprowadziliśmy wsteczną, stopniową, wielokrotną analizę regresji logistycznej, w tym zmienne w modelu początkowym, które mogą być związane biologicznie z niepowodzeniem terapii i które wystąpiły w co najmniej 10 procent pacjentów. Analiza pierwotnych wyników została przeprowadzona na zasadzie zamiaru leczenia, przy czym wszyscy pacjenci kwalifikujący się do badania zostali przypisani do leczenia włączonego do analizy. Uważano, że leczenie kliniczne i bakteriologiczne zakończyło się niepowodzeniem u pacjentów, u których nie można było ocenić punktów końcowych, ponieważ pacjenci nie ukończyli badania. Analizy wyników wtórnych przeprowadzono tylko wśród pacjentów, którzy ukończyli badanie.
Wyniki
Zapisy i charakterystyka pacjentów
Rysunek 1. Rysunek 1. Badanie przesiewowe, rejestracja i wyniki. Łącznie 198 spośród 325 pacjentów poddanych badaniom przesiewowym spełniło kryteria kwalifikacyjne i wyraziło zgodę na udział w badaniu, przy czym 99 pacjentów zostało przydzielonych do każdej z grup leczenia (ryc. 1). Jeden pacjent z grupy cyprofloksacyny i dwóch z grupy azytromycyny nie posiadał izolatów V. cholerae O1 lub O139 i został wyłączony z analizy. Czterech pacjentów z grupy cyprofloksacyny i dziewięciu z grupy azytromycyny nie ukończyło badania, a leczenie u tych pacjentów uznano za zakończone (ryc. 1).
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa pacjentów. Obie grupy leczone miały małe, ale znaczące różnice w wielu cechach przed leczeniem, w tym czas trwania choroby przed przybyciem do ośrodka leczniczego i objętość biegunki podczas okresu obserwacji (Tabela 1). Proporcje pacjentów z izolatami O1 V. cholerae były podobne w obu grupach. Wszystkie izolaty były biotypem El Tor. Shigella wyizolowano z hodowli kału siedmiu pacjentów w grupie cyprofloksacyny i dwóch w grupie azytromycyny; nie zidentyfikowano żadnych innych patogennych enterocytów jelitowych.
Podstawowe wyniki
Tabela 2. Tabela 2. Wynik. Azytromycyna odniosła sukces kliniczny u 71 z 97 pacjentów (73 procent), a cyprofloksacyna była klinicznie skuteczna u 26 z 98 pacjentów (27 procent) (różnica bezwzględna, 47 procent, przedział ufności 95 procent, 33 do 58 procent, P <0,001) ( Tabela 2). Sukces bakteriologiczny osiągnięto u 76 pacjentów leczonych azytromycyną (78 procent) i tylko u 10 pacjentów leczonych ciprofloksacyną (10 procent) (różnica bezwzględna, 68 procent, przedział ufności 95 procent, 56 do 77 procent, p <0,001) (tabela 2). ).
W analizie protokolarnej pacjentów, którzy ukończyli badanie, leczenie okazało się skuteczne klinicznie u 71 z 88 pacjentów otrzymujących azytromycynę (81 procent) iu 26 z 94 pacjentów otrzymujących ciprofloksacynę (28 procent) (różnica bezwzględna, 53 procent, 95 procent zaufania interwał, od 39 do 64 procent) i bakteriologicznie skuteczne u 76 pacjentów (86 procent) i 10 pacjentów (11 procent), odpowiednio (różnica bezwzględna, 75 procent, przedział ufności 95 procent, od 64 do 83 procent).
Drugorzędne wyniki
Rysunek 2
[patrz też: operacja na zaćmę cena, piramida zdrowia lublin, caloricontrol ]