Dazatynib w immunocytachopodobnych chromosomach pozytywnych pod względem Imatynibu cd

Drugorzędowymi punktami końcowymi były: określenie właściwości farmakokinetycznych i aktywności przeciwbiałaczkowej dazatynibu oraz badanie potencjalnych korelatów odpowiedzi klinicznej na genotyp BCR-ABL. Początkowo dasatinib był podawany tylko pacjentom z chorobą przewlekłą w schemacie raz dziennie przez pięć kolejnych dni, a następnie dwa dni bez leczenia (schemat pięciu dni włączony i dwa dni wyłączony ) co tydzień. Protokół badania dopuszcza progresję do podawania ciągłych dziennych dawek dazatynibu i zwiększania dawki. Po uzyskaniu danych farmakokinetycznych dotyczących początkowych kohort w fazie przewlekłej, zmieniliśmy protokół, tak aby obejmował podawanie dazatynibu dwa razy na dobę pacjentom po 5-dniowym reżimie podawania i dwóch dniach przerwy oraz schemacie ciągłych dawek dobowych. Po zaobserwowaniu klinicznej aktywności w CML w fazie przewlekłej, protokół został zmieniony tak, aby obejmował pacjentów z innymi fazami CML lub z ALL Fp-dodatnim, z których wszyscy byli leczeni dwa razy dziennie. Ocena toksycznych skutków i reakcji
Pacjenci byli widziani co tydzień przez pierwsze 12 tygodni, co miesiąc przez następne 12 tygodni, a następnie co 3 miesiące. Całkowitą i różnicową morfologię krwi uzyskano dwa razy w tygodniu przez pierwsze 12 tygodni, co 2 tygodnie przez 12 tygodni, a następnie co 6 tygodni. Analizę morfologiczną i cytogenetyczną szpiku kostnego wykonywano co trzy miesiące lub częściej u pacjentów z CML z fazą akceleracji, CML z przełomem z powodu przełomu blastycznego lub z allopeptydem F-dodatnim, jeśli taka analiza była klinicznie wskazana. Zdarzenia niepożądane oceniano podczas całego badania i oceniano zgodnie z ogólnymi kryteriami terminologii dla zdarzeń niepożądanych opracowanymi przez National Cancer Institute, wersja 3.0.20
U pacjentów z przewlekłą chorobą, odpowiedź hematologiczna była oceniana jako pełna odpowiedź lub brak odpowiedzi (Tabela 2 Dodatkowego Dodatku). Pełna odpowiedź została zdefiniowana przez liczbę białych krwinek nie większą niż górna granica normy; liczba płytek krwi mniejsza niż 450 000 na milimetr sześcienny; brak blastów lub promielocytów we krwi obwodowej; obecność mniej niż 5 procent mielocytów plus metamielocytów we krwi obwodowej; oraz brak zajęcia pozaszpikowego (w tym normalna wielkość wątroby i śledziony podczas badania fizykalnego). Postępującą chorobę definiowano jako progresję do choroby o fazie przyspieszonej lub przełomu blastycznego lub niezdolność do utrzymania pełnej odpowiedzi nawet przy zwiększaniu dawki.
U pacjentów z chorobą o przebiegu przyspieszonym, CML z przełomem blastycznym lub z ALL ze stanem dodatnim, odpowiedzi hematologiczne oceniano jako główną odpowiedź (<5% blastów), mniejszą odpowiedź lub brak odpowiedzi (Tabela 2 Dodatkowego dodatku). W dużej odpowiedzi hematologicznej uwzględniono dwie podgrupy: brak dowodów na białaczkę i pełną odpowiedź hematologiczną, na podstawie tego, czy uzyskano pełny odzysk morfologii krwi. Potwierdzone odpowiedzi to te, które utrzymywały się przez cztery tygodnie. Każdy pacjent z poważną lub niewielką odpowiedzią, który później nie spełniał tych kryteriów w ciągu dwóch tygodni, był uważany za osobę z postępującą chorobą. Choroba pacjentów z CML w fazie akceleracji została uznana za postępującą w przypadku wystąpienia przełomu blastycznego [hasła pokrewne: lek po terminie ważności, stomatolog na nfz lublin, nfz skierowania do sanatorium zwroty ] [patrz też: maxmed konin, ekstradent kielce, duostea ]