Mutacje somatyczne w genie Connexin 40 (GJA5) w migotaniu przedsionków ad 5

Bezpośrednie sekwencjonowanie 100 alleli z DNA tkanki sercowej i 240 alleli z limfocytowego DNA z kontroli nie wykazało dowodów na podstawienie Pro88 . Ser, Met163 . Val lub Gly38 . Asp, dostarczając dalszego wsparcia potencjalnie patogenetycznej roli tych podstawień. Zidentyfikowano dwie inne warianty sekwencji w DNA limfocytów z kontrolnych: 369C . T, które powoduje cichą mutację Tyr123 i 377C . T, co powoduje podstawienie Pro126 . Leu. Pro126 jest usuwany z ortologa connexin 40 u szczurów i występuje w pętli cytoplazmatycznej koneksyny 40, regionu o znanej zmienności między białkami connexin.12 Częstość zmian sekwencji w GJA5 była istotnie wyższa u pacjentów niż w grupie kontrolnej (P <0,001). . Transport Connexin 40 Mutantów
Figura 2. Figura 2. Różnicowa lokalizacja 40 Connexin 40 Mutantów w komórkach N2A. Komórki N2A transfekowano cDNA – kodującym koneksynę 40 typu dzikiego lub zmutowaną koneksiną 40 Pro88 . Ser, Ala96 . Ser, Met163 . Val lub Gly38 . Asp, znakowaną białkiem zielono-fluorescencyjnym (GFP) na końcu karboksylowym (po lewej stronie). obrazy na dłoni). W komórkach eksprymujących nieznakowaną koneksynę 40 (panel A, wstawka, barwienie przeciwciałem anty-koneksyna 40, a następnie anty-IgG sprzężone z Texas Red), znakowaną GFP koneksynę 40 (panel A) lub mutanty Ala96 . Ser (panel E) lub Met163 . Val (panel G), struktury typu szczelinowo-łącznikowe były łatwo widoczne na powierzchniach komórek (strzałki). Jednak komórki eksprymujące znakowane GFP (Panel C) lub nieotagowane (Panel C, wstawka) Pro88 . Mutanty Ser nie zdołały połączyć szczelin. Ekspresja mutanta Gly38 . Asp (panel I) znajdowała się głównie wewnątrz przedziałów wewnątrzkomórkowych, z okazjonalnym tworzeniem struktury podobnej do szczeliny. Przesłane światło tych samych komórek (obrazy po prawej stronie) ujawniają, że wszystkie analizowane komórki miały kontakt z sąsiednimi komórkami.
Koneksyna 40 typu dzikiego i zmutowana ulegała ekspresji w komórkach N2A, linia komórkowa z niedoborem połączeń z przerwami. Zgodnie z oczekiwaniem, komórki eksprymujące koneksynę 40 typu dzikiego były zlokalizowane subkomórkowo do miejsc kontaktu komórka-komórka (Figura 2A). Komórki eksprymujące mutanta Pro88 . Ser nie tworzyły widocznych płytek z przerwą w łączeniu i miały wewnątrzkomórkową retencję koneksyny 40 (Figura 2C). Podobnie, większy stopień lokalizacji wewnątrzkomórkowej i tylko rzadkie blaszki z połączeniem luki były widoczne w komórkach wyrażających zmutowane białko Gly38 . Asp (Figura 2I), w porównaniu z typem dzikim. Ekspresja wariantu Ala96 . Ser była również zlokalizowana wewnątrzkomórkowo w większym stopniu niż koneksyna 40 typu dzikiego, ale płytki z przerwą w wiązaniu występowały w podobnych ilościach (Figura 2E). Przeciwnie, zmutowane białko Met163 . Val wykazywało wzór rozkładu subkomórkowego (Figura 2G) podobny do koneksytu 40 typu dzikiego.
Immunohistochemiczne barwienie tkanki przedsionkowej
Rysunek 3. Rysunek 3. Lokalizacja Connexin 40 i tworzenie połączeń węzłów w tkance przedsionkowej od pacjentów z wykrytymi mutacjami. Panel A pokazuje normalne tworzenie szczelinowych połączeń w interkalowanych dyskach sąsiadujących miocytów sercowych w tkance przedsionkowej od osobnika kontrolnego. Panel B pokazuje próbkę przedsionkowo-tkankową od Pacjenta 12, który miał migotanie przedsionków, ale bez mutacji GJA5
[patrz też: seminogram kraków, mini implanty, gabinet psychoterapii szczecin ]
[hasła pokrewne: poradnia uzależnień warszawa, testy osobowości i temperamentu, lek bez recepty na zapalenie ucha ]