Mutacje somatyczne w genie Connexin 40 (GJA5) w migotaniu przedsionków ad 7

Wykres po prawej stronie pokazuje, że mutanty connexin 40 również hamują aktywność koneksyny 43 (Cx43). Gdy Pro88 . Ser był koeksprymowany z mieszaniną koneksin typu dzikiego przy stosunku cRNA 2: 1: 1, prawie całkowicie zablokował aktywność kanału obu typów dzikich. Koekspresja Ala96 . Ser z koneksynami typu dzikiego spowodowała również znaczne zmniejszenie aktywności dzikiego typu. Tabela 3. Tabela 3. Podwójne rejestracje napięć z całych komórek z komórek N2A transfekowanych ludzkim konektem typu dzikiego i zmutowanym 40. Właściwości sprzężenia elektrycznego koneksygryny 40 typu dzikiego i zmutowanego zapisywano dla sparowanych komórek N2A, które wykazywały widoczna tablica szczelinowo-łączeniowa, jeśli to możliwe. Nie obserwowano widocznych łysinek w komórkach wyrażających znakowany GFP mutant Pro88 . Ser i zgodnie z oczekiwaniem nie było żadnego sprzężenia międzykomórkowego między komórkami (Figura 4A i Tabela 3). W parach komórkowych eksprymujących mutanta Gly38 . Asp, łączenie komórka-komórka występowało przy znacznie niższej przewodności koniugacyjnej niż w koneksynowych 40 komórkach typu dzikiego (Tabela 3). Jednak w dwóch parach komórkowych, które miały płytki z przerwami, przewodnictwo sprzężeniowe było podobne do przewodności koneksyny 40 typu dzikiego (dane nie pokazane), co sugeruje, że konsekwencja funkcjonalna tej mutacji jest związana głównie z zaburzonym transportem białka do powierzchni komórek i zmniejszonego tworzenia się szczelin, zamiast osłabiać właściwości sprzęgania. Przeciwnie, sparowane komórki, które tworzyły widoczne płytki z przerwą w łączeniu i wyrażały wariant Ala96 . Ser, konsekwentnie wykazywały brak sprzężenia w komórkach lub słabe w porównaniu z koneksyną typu dzikiego 40 (Tabela 3). Odkrycie sugeruje, że ten wariant znacząco upośledza funkcjonalne sprzężenie międzykomórkowe. Komórki sparowane wyrażające mutanta Met163 . Val miały właściwości sprzęgania komórek podobne do właściwości koneksyny 40 typu dzikiego (tabela 3), co sugeruje, że ta mutacja może przedstawiać łagodny polimorfizm.
Aby przetestować hipotezę, że mutanty GJA5 działają jako dominujące negatywne inhibitory koneksynowej aktywności dzikiego typu 40, porównaliśmy zdolność koneksyny 40 typu dzikiego i zmutowanej koneksyny 40 do indukowania sprzężenia międzykomórkowego w parach oocytów z rodzaju xenopus. Pary oocytów eksprymujące koneksynę 40 typu dzikiego miały wysokie poziomy sprzężenia. Natomiast pary oocytów eksprymujące mutanta Pro88 . Ser nie miały wykrywalnego sprzężenia. Ponadto, mutant Pro88 . Ser całkowicie zahamował aktywność koekspresyjnej koneksi-ny typu dzikiego 40 (Figura 4B, wykres lewostronny). Wariant Ala96 . Ser wykazywał również znaczną redukcję sprzężenia międzykomórkowego, w porównaniu z koneksyną 40 typu dzikiego. Koekspresja Ala96 . Ser i koneksyna 40 typu dzikiego znacząco hamowała aktywność koneksyny 40 typu dzikiego (Figura 4B). , działka centralna).
Aby określić, czy zmutowana koneksyna 40 może zakłócać działanie innych koneksin sercowych, oocyty wstrzyknięto mieszaninę cRNA 1: dla koneksyny 40 typu dzikiego i koneksyny 43 typu dzikiego, samodzielnie lub w połączeniu z równą ilością cRNA dla mutanta connexin 40. Pary oocytów, którym wstrzyknięto mieszaninę koneksyny typu dzikiego 43 i koneksyny 40 typu dzikiego, charakteryzowały się wysokim poziomem sprzężenia międzykomórkowego. Gdy mutant Pro88 . Ser lub Ala96 . Ser był koeksprymowany z mieszaniną koneksin typu dzikiego przy stosunku cRNA 2: 1: 1, aktywność kanału obu koneksin typu dzikiego została znacznie zmniejszona (Figura 4B, praworęczna wątek).
Dyskusja
Zidentyfikowaliśmy specyficzne tkankowo lub somatyczne mutacje w genie GJA5, który koduje koneksynę 40, u 3 z 15 pacjentów z idiopatycznym migotaniem przedsionków
[hasła pokrewne: argan oil wlasciwosci, lek po terminie ważności, gabinet psychoterapii szczecin ]
[podobne: mekong nowy sącz, twp wyszków, hibitan ]