Mutacje somatyczne w genie Connexin 40 (GJA5) w migotaniu przedsionków ad

Jednak mutacje somatyczne są coraz częściej identyfikowane jako przyczyna sporadycznych przypadków choroby u ludzi.8,9 Chociaż mutacje somatyczne są najczęściej uznawane za czynnik w genetyce nowotworu, ostatnie badania potwierdziły obecność mutacji somatycznych, które powodują niezłośliwa choroba.10,11 Postawiono hipotezę, że idiopatyczne migotanie przedsionków ma podłoże genetyczne i że mutacje predysponujące przedsionki do migotania mają charakter somatyczny. Skupiliśmy się na GJA5, genie kodującym koneksynę 40, białko o strukturze szczelinowej z ekspresją genów ograniczoną głównie do tkanki przedsionkowej u ludzi. Złącza szczelinowe Connexin 40 odgrywają kluczową rolę w pośredniczeniu w przewodnictwie przedsionkowym poprzez elektryczne sprzężenie między komórkami, a myszy z nokautem GJA5 zwiększają podatność na arytmie z rektranialnymi przedsionkami. [13,13] Co więcej, najnowsze dane sugerują, że zmiany sekwencji w potencjalnych regionach regulatorowych GJA5 mogą się zwiększać. ryzyko migotania przedsionków Metody
Osoby badane
Uzyskaliśmy archiwalne próbki tkanek od 15 pacjentów z idiopatycznym migotaniem przedsionków, którzy przeszli chirurgiczną izolację żył płucnych w latach 1998-2002 w London Health Science Centre, Londyn, Ontario. Pacjenci ci mieli wczesny wiek z początkiem migotania przedsionków (średnia, 45 lat), migotanie przedsionków, które było oporne na wiele leków i brak dowodów na chorobę wieńcową, zastawkową lub nadciśnieniową chorobę serca. Wszystkich 15 pacjentów dostarczyło próbki krwi do dalszej analizy DNA. W analizie porównawczej analizowano DNA limfocytów od 120 osób zdrowych i tkanek serca uzyskanych w czasie operacji kardiochirurgicznej od 50 pacjentów bez przebytego migotania przedsionków. Wszyscy badani byli pochodzenia zachodnioeuropejskiego. Wszystkie próbki użyte w tym badaniu zostały zebrane po uzyskaniu pisemnej świadomej zgody od badanych osób i zostały zatwierdzone do badania przez komisje egzaminacyjne uczelni University of Western Ontario i University of Ottawa Heart Institute.
Wykrywanie i potwierdzenie mutacji
Genomowy DNA wyizolowano z próbek tkanki sercowej zgodnie z metodą fenol-chloroform. Region kodujący GJA5 zamplifikowano za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR). Przeprowadzono badania przesiewowe za pomocą bezpośredniego sekwencjonowania. Aby potwierdzić mutacje somatyczne, genomowe DNA i całkowity RNA z próbek tkanki sercowej ekstrahowano niezależnie zgodnie z metodą kolumny z żelem krzemionkowym (DNAeasy Tissue Kit i RNAeasy Micro Kit, Qiagen). Wykonano dodatkowy etap sonikacji sondy w celu zwiększenia ekstrakcji RNA.
W przypadku genomowego DNA produkty PCR subklonowano do wektora pGEM-T (Promega), a mutacje potwierdzono za pomocą analizy trawienia restrykcyjnego, bezpośredniego sekwencjonowania lub obu. W przypadku RNA, po przeprowadzeniu PCR z odwrotną transkryptazą, mutacje potwierdzono przez bezpośrednie sekwencjonowanie komplementarnego DNA (cDNA). Wszystkie sekwencjonowanie przeprowadzono na sekwenatorze DNA ABI 3100.
Eksperymenty z transportem białka
Mutacje GJA5 wprowadzono do klonu GJA5 typu dzikiego przez ukierunkowaną mutagenezę z użyciem zestawu do mutagenezy (QuickChange, Stratagene)
[podobne: jąkanie wczesnodziecięce, siłownie plenerowe, testy osobowości i temperamentu ]
[więcej w: mrt test, piramida zdrowia lublin, optium xido ]