Nilotynib w CML z imatinibem i pozytywnym chromosomem Philadelphia ALL ad 5

Jeden z tych pacjentów (z zapaleniem trzustki w wywiadzie) miał zapalenie trzustki stopnia 2. Wśród pacjentów z dostępnymi danymi laboratoryjnymi, poziom 3 lub 4 podwyższenia poziomu lipazy obserwowano u 9 z 55 pacjentów (16 procent), a zwiększenie poziomu amylazy o 3 stopień obserwowano u 3 z 57 pacjentów (5 procent). Wszystkie zwiększone poziomy obserwowano przy dawkach dziennych 600 mg lub więcej. W analizie eksploracyjnej ponad 2200 elektrokardiogramów od 119 pacjentów, jedyną nieprawidłowością związaną z nilotynibem był skorygowany odstęp QT według wzoru Fridericia (QTcF), który wydawał się zwiększać o 5-15 ms w badanej grupie. Jeden pacjent miał dwa niepożądane zdarzenia sercowe związane z nilotynibem, które obejmowały wysięk osierdziowy (stopień 1) i migotanie przedsionków (stopień 2), bez wzrostu aktywności enzymów sercowych.
Po odcięciu danych dla naszego badania niespodziewanie zmarło dwóch pacjentów z badania. Jeden pacjent był 30-letnim mężczyzną z CML w całkowitej remisji; autopsja potwierdziła przedawkowanie metadonu. Drugim pacjentem był 56-letni mężczyzna z CML w fazie przyspieszonej; nie było autopsji, a przyczyna śmierci była nieznana.
Odpowiedź
Tabela 3. Tabela 3. Odpowiedzi hematologiczne i cytogenetyczne. Wszyscy pacjenci w naszym badaniu mieli chorobę oporną na imatynib. Ogółem 33 pacjentów z fazą blastyczną 13 miało hematologiczną odpowiedź na nilotynib (39 procent) (Tabela 3), a 9 pacjentów (27 procent) miało odpowiedź cytogenetyczną, z których 6 miało główną odpowiedź cytogenetyczną (komórki Ph-dodatnie w metafazie, .35 procent). Spośród 46 pacjentów z CML w fazie akceleracji (z wyjątkiem tych tylko z ewolucją klonalną) 33 miało odpowiedź hematologiczną; 22 miało odpowiedź cytogenetyczną, a 9 z nich było poważnych. Wśród 10 pacjentów, u których ewolucja klonalna była jedyną cechą przyspieszonej fazy CML, 5 miało czynną chorobę, a 5 było w pełnej remisji hematologicznej. U wszystkich 5 pacjentów z ewolucją klonalną i chorobą hematologiczną wystąpiła pełna odpowiedź hematologiczna; 6 z 10 miało główną odpowiedź cytogenetyczną (tabela 3).
Tabela 4. Tabela 4. Eskalacja dawki i odpowiedź hematologiczna u pacjentów z przyspieszoną i blastyczną fazą choroby. Tabela 4 przedstawia wyniki u pacjentów, którzy mieli przyspieszone lub blastyczne fazy choroby, którzy mieli zwiększoną dawkę z powodu niewystarczającej odpowiedzi na początkowym poziomie dawki. Ogólnie 13 z 23 pacjentów, którzy początkowo byli leczeni w dawkach dziennych od 50 do 400 mg, miało odpowiedzi hematologiczne, gdy otrzymywały 600 mg na dobę lub 400 mg dwa razy na dobę. Przy jednorazowej dawce 600 mg lub więcej, mniej niż 10 procent pacjentów wymagało zwiększenia dawki. Wskaźniki odpowiedzi dla dawek dwa razy na dobę 400 i 600 mg były podobne.
Tabela 5. Tabela 5. Odpowiedź na nilotynib wśród pacjentów z CML z przewlekłą fazą, według kohorty początkowej dawki. Wśród 17 pacjentów z przewlekłą fazą choroby średni czas leczenia wynosił 4,9 miesiąca (zakres od 1,4 do 9,3), a wszyscy pacjenci kontynuowali leczenie. W chwili obecnej 11 z 12 pacjentów z aktywną chorobą miało całkowitą remisję hematologiczną. Odpowiedzi cytogenetyczne stwierdzono u 9 z 17 pacjentów, którzy mogli być poddani ocenie, w tym u 6 zakończonych (tab. 3)
[patrz też: ile kosztują badania wysokościowe, dyżury aptek olecko, jąkanie wczesnodziecięce ]
[patrz też: mrt test, piramida zdrowia lublin, optium xido ]