Porównanie dwóch strategii zarządzania płynami w ostrym uszkodzeniu płuc ad 7

Po dostosowaniu dla podstawowych zmiennych towarzyszących współczynnik ryzyka zgonu wśród czarnych w porównaniu z białkami nie był znaczący (współczynnik ryzyka, 1,29; przedział ufności 95%, 0,97 do 1,73), podczas gdy był istotny dla Latynosów (współczynnik ryzyka, 1,58; przedział ufności, od 1,08 do 2,31). Interakcja między leczeniem a rasą dla białych w porównaniu z białymi nie była istotna (p = 0,10), ani nie była znacząca w żadnej z podgrup rasowych lub etnicznych. Nie było również istotnej interakcji między leczeniem a płcią. Dyskusja
Chociaż nie wykryliśmy znaczącej różnicy między konserwatywną strategią a liberalną strategią zarządzania płynami w pierwotnym wyniku 60-dniowej śmiertelności, konserwatywna strategia poprawiła czynność płuc i skróciła czas trwania wentylacji mechanicznej i intensywnej opieki bez zwiększania narządu niepłucnego awarie. Ogólna różnica w śmiertelności według rasy lub grupy etnicznej została wcześniej opisana u pacjentów z ostrym uszkodzeniem płuc22 i może być spowodowana kilkoma czynnikami, w tym nierównościami społeczno-ekonomicznymi lub uwarunkowaniami genetycznymi .23
Obie strategie zaprojektowano z myślą o rozważnym, ale wyraźnie odmiennym podejściu do płynoterapii. Aby umieścić wyniki naszych badań w kontekście, warto zastanowić się, w jaki sposób te strategie płynów porównują się ze zwykłą praktyką. W związku z tym interesujące jest to, że skumulowany siedmiodniowy bilans płynów w grupie strategii liberalnych (6992 . 502 ml) był podobny do tego wśród pacjentów w badaniach ARDS Network, w których nie określono podejścia do zarządzania płynem14,24. (Rysunek dodatku dodatkowego). Odkrycia te są podobne do tych, o których pisał Simmons i wsp.8 w 1987 r., Co sugeruje, że liberalne podejście do zarządzania płynami odzwierciedla wieloletnie praktyki. Zwykła praktyka przypomina podejście liberalne w innym aspekcie: wstępne pomiary dla centralnego ciśnienia żylnego (12,2 mm Hg) i ciśnienia okluzji płucno-tętniczej (15,7 mm Hg) mieściły się w zakresie docelowym dla strategii płynów liberalnych (10 do 10). 14 mm Hg i 14 do 18 mm Hg, odpowiednio).
Porównanie naszych badań z innymi badaniami nad ukierunkowanym na cel zarządzaniem u pacjentów w stanie krytycznym jest problematyczne z powodu różnic w protokołach, populacjach pacjentów i harmonogramie interwencji. Podczas gdy my kierowaliśmy się na centralne ciśnienie żylne lub ciśnienie okluzji płucno-tętniczej u pacjentów z niedawnym początkiem ostrego uszkodzenia płuc, wcześniejsze badania nakierowały na indeks sercowy, dostarczanie tlenu lub mieszane żylne nasycenie tlenem w heterogenicznych populacjach pacjentów w stanie krytycznym.25-31 Rivers et al.32 wykazał u pacjentów z ciężką sepsą lub wstrząsem septycznym 6-godzinną wczesną, ukierunkowaną na cel reanimację w oddziale ratunkowym przed przyjęciem na OIOM. W przeciwieństwie do tego, nasi pacjenci otrzymywali pierwszą interwencję protokolarną średnio 43 godziny po przyjęciu na OIOM i 24 godziny po spełnieniu kryteriów ostrego uszkodzenia płuc.
Grupa zachowawczo-strategiczna miała wyższe poziomy presji onkotycznej w surowicy i niższe ciśnienie wewnątrznaczyniowe – cechy, które powinny ograniczać rozwój obrzęku płuc
[więcej w: stollido kłodzko, koam skoczów, cezal kraków ]