Stymulujące autoprzeciwciała wobec receptora PDGF w twardzinie układowej ad 7

Dane te wskazują PDGFR jako główny cel twardziny. W celu dokładniejszego określenia miejsca działania sklerodermalnej IgG, przeprowadziliśmy immunoprecypitację całkowitych białek komórkowych za pomocą IgG od dwóch pacjentów ze sklerodermą, jednego pacjenta z układowym toczniem rumieniowatym i dwóch normalnych kontroli przy tym samym stężeniu białka (200 .g na mililitr). Figura 3C przedstawia immunoblot z komercyjnymi przeciwciałami anty-PDGFR., anty-PDGFR. lub anty-EGFR. Sklerodermalna IgG skutecznie immunoprecypitowała podjednostki . i . PDGFR, ale nie EGFR (Figura 3C). Zauważyliśmy, że IgG wyizolowane z surowicy 10 badanych pacjentów ze sklerodermą nie rozpoznaje rekombinowanych podjednostek . i . PDGFR w analizie Western, co wskazuje, że przeciwciała te rozpoznają konformacje obecne tylko w natywnym receptorze (dane nie pokazane).
Aby określić stymulującą naturę oddziaływania przeciwciało-receptor, prowokowaliśmy normalne fibroblasty przez 15 minut przy rosnących stężeniach IgG pochodzących od pacjenta ze sklerodermą i oceniali fosforylację tyrozyny PDGFR. Sklerodermalna IgG indukowała fosforylację tyrozyny PDGFR w sposób zależny od dawki (Figura 3D). Przebieg czasowy fosforylacji tyrozyny był dłuższy niż indukowany przez PDGF (dane nie przedstawione).
Biologiczne konsekwencje agonistycznych przeciwciał anty-PDGFR od pacjentów ze sklerodermią
Figura 4. Figura 4. Indukcja ekspresji kolagenu typu I i aktyny. Mięśni gładkich. Przez autoprzeciwciała przeciwko PDGFR. Panel A (u góry) przedstawia indukcję a-aktyny mięśni gładkich (.-SMA) w normalnych ludzkich fibroblastach stymulowanych PDGF (15 ng na mililitr przez 30 minut), normalną (N) ludzką IgG (200 ug na mililitr przez 30 minut) i twardzinę sklerodermalną (SSc) IgG (200 ug na mililitr przez 30 minut) w obecności i przy braku AG 1296 (2 uM przez godzinę przed traktowaniem). Przedstawiony eksperyment reprezentuje typowy biot uzyskany w trzech niezależnych eksperymentach. Wyniki analizy densytometrycznej trzech niezależnych doświadczeń przedstawiono również w panelu A (na dole). Przedstawione dane przedstawiają średnie (. SE) wyników trzech niezależnych eksperymentów. FCS oznacza surowicę płodową. Panel B (u góry) pokazuje ekspresję genów kolagenu typu I przez normalne ludzkie fibroblasty po inkubacji z 0,2% płodową surowicą cielęcą (przez 48 godzin), PDGF (15 ng na mililitr przez 15 minut), normalną (N) ludzką IgG (200 .g na mililitr na 15 minut) i Igły twardzinowe (SSc) IgG (200 .g na mililitr przez 15 minut) w obecności i nieobecności AG 1296 (2 .M przez godzinę przed traktowaniem). Do wykrycia matrycowego RNA kodującego łańcuchy .1 i .2 kolagenu typu I zastosowano analizę Northern. Przedstawiono reprezentatywne wyniki jednego z trzech eksperymentów. Wyniki analizy ilościowej łańcuchowej reakcji polimerazy w czasie rzeczywistym transkryptów genów kodujących łańcuchy .1 i .2 kolagenu typu I pokazano również w panelu B (na dole).
Rysunek 5. Rysunek 5. Schematyczny schemat możliwej kaskady wyzwalanej przez autoprzeciwciała twardzinowe przeciwko PDGFR. Sklerodermalne przeciwciała stymulują PDGFR 19, który z kolei stabilizuje Ras i indukuje ERK1 / 2. Indukcja ERK1 / 2 zwiększa poziomy reaktywnych form tlenu
[hasła pokrewne: argan oil wlasciwosci, apteka internetowa rzeszów, nfz skierowania do sanatorium zwroty ]
[więcej w: nazir stalowa wola, piastpol, kochański zięba rapala i partnerzy ]